Obcy...

Jak przystało na grzeczną i stateczną "słomianą wdowę" wieczór spędzam

z Wami - drogie bloggowe koleżanki :)

Oglądam, przeglądam, zaglądam, wzdycham, zachwycam się, zazdroszczę niejednokrotnie ;)

Cuda, cuda, cuda piękne u Was , moje miłe!

Pochłonięta bloggowym światem nie dostrzegam prawie nic dokoła mnie,

ale... słuch mam dobry i co chwila dobiega do mnie dziwny odgłos!

raz, drugi, trzeci...

W końcu zaczęłam się rozglądać i... zamarłam!

Nie wiem, czy z zachwytu, czy z przerażenia, czy też z obu przyczyn naraz :)

Na ścianie siedział ON... (może to Ona, ale jako baba wolę ON-ego)

Pędem poleciałam po słoik i drżącymi rekami złapałam gościa,

 jednocześnie uważając, żeby go nie uszkodzić!

Pietra miałam jak cholera, bo gdyby skoczył

- słoik poleciałby w powietrze, potem z hukiem pewnie by się roztrzaskał o ziemie,

a ja... z krzykiem uciekałabym na oślep przed siebie!!!

Ha, ha, ha, ale ze mnie bohaterka

- "malutkiego" 10-centymetrowego świerszcza się boi!

Zdjęcia kiepskie, bo na szybko i ciemno już,

a poza tym zielony gość nie chciał pozować i cały czas łaził....

Na gorąco!!!

Przed minutą zrobione zdjęcia - ARMAGEDON dosłownie!

Lato... ?!?!

Co to jest deszcz?

Deszcz (wg Wikipedii), który zalicza się do opadów atmosferycznych powstaje w wyniku cyrkulacji atmosferycznej jaka ma miejsce między powierzchnią ziemi, a atmosferą ziemską. Aby mógł powstać deszcz, to najpierw muszą wytworzyć się odpowiednie ilości chmur. Te zaś powstają w wyniku procesu parowania. Wraz ze strumieniami ciepłego powietrza do atmosfery unosi się para wodna, która w wyniku spadku temperatury (im wyżej tym chłodniej, około 0,6^oC na każde 100 m.) ulega kondensacji. Innymi słowy przechodzi ze stanu gazowego w stan ciekły. W wyniku tego procesu w atmosferze powstają chmury. Kolejnym etapem w cyrkulacji atmosferycznej jest powstanie opadu atmosferycznego ( w tym przypadku deszczu). Aby deszcz mógł spaść z chmury na ziemię, to cząsteczki wody w niej znajdujące się muszą nabrać odpowiedniej masy. Masa ta jest ważna z dwóch powodów. Po pierwsze w czasie opadania może nastąpić ponowne parowanie. Ponadto jeśli kropla jest zbyt mała, to może powrócić do chmury w wyniku działania prądów wstępujących.

Bardzo naukowe! bardzo!!!
A dla mnie deszcz, to... nuta melancholii, ciepły koc i dobra książka czytana przy ciepłym świetle nocnej lampki... to ciekawy film oglądany z wypiekami na twarzy... to lampka dobrego (różowego) wina w doborowym towarzystwie... to długie rozmowy z przyjaciółmi... to spojrzenie w oczy ukochanej osobie...
to czas w pełni poświęcony naszym pasjom (na które zazwyczaj nie mamy czasu)...

Każdy z nas ma inny sposób na deszcz; jedni go lubią... inni - nie!

Jednak z całą stanowczością stwierdzam:

OSTATNIMI CZASY BYŁO GO ZA DUŻO!

O WIELE ZA DUŻO!!! 

Mimo wszystko życzę dobrych humorów :)

Tajna broń natury....

Zaczęło się niewinnie... Miły, letni dzień...
Krzątałam się po domku, coś tam zrobiłam, gdzieś tam zajrzałam, kogoś podrapałam za uszkiem :)


Za oknem spokój, błogostan, sielanka, kolejny leniwy dzień - można rzec.

Po chwili... coś się zaczyna dziać...

Wiatr, ulewa, grad.
Nie zrobiłam zdjęć, bo ratowałam kwiatki na balkonie.

Burza, jak szybko przyszła - tak szybko się skończyła. Oceniałam właśnie straty w "moim ogrodzie", kiedy moj D, wyszeptał mi do ucha: "podnieś głowę".

Cała złość na burzę za zburzenie takiego błogostanu, za sponiewierane kwiaty, za moje mokre włosy

MINĘŁA w jednej sekundzie!



 

Prawda, że pięknie... ?

Pozdrawiam,